meşgulolmaklabirlikteamaçsızım

Işıklar kapandı ve perdelere dışarısının kızllığı vuruyor. Tülden ve kıvrımlarından geçerek odama doluyor ışık yerine. Yarın yağmurlu olacak diyorlardı o çok bilmiş adamlar belki de ondan bu renkler. -Ellerinde şekillerini hayal bile edemediğim aletlerle tahminler yapıyorlar ya da o aletlerle yarını yağmurlu yapıyorlar..- Ezan sesleri yükseliyor sırayla sonra karışıyorlar. Gece; bir kadifenin soğuk mağarada yankılanması gibi, odamda kol geziyor, bütün yanlızlığı ve yükleriyle.

Bir an uykuya dalıyorum, sersemliyorum, uyanırken adımlar görüyorum kaçışan, sonra kendime geliyorum. Karanlığa alışınca sokağı dinliyorum, kestiremediğim sesler duyuyorum, uyumak zorlaşıyor ama uykusuzluğa dayanmak daha da zorlaştığında hatırladığım son şey sokaktan gelen çocuk sesleri ve odamı dolduran gün ışığı oluyor.

Yine, bir gece bir başka sabaha bağlanıyor.