Gerçeklik..
Dünya dramatiklik üzerine kurulu sanıyorum ki..
Sanıyorum ki gerçek olan dramlar ve mutluluklar bundan sıyrılabilen küçük anlar.
Sanki bir yanılsama var; biz hayatımızı yaşıyoruz ya,
normal tanımına uyan yaşamı anlatırsak, rutin olan şeyleri yaptığımız ve bunları gereklilik olarak gördüğümüz, gereklilikleri de bir mutluluk vesilesi yaptığımız bir yaşam bu.
Dramatik olan da zaten rutinin kendisi, bu monotonluk…
Gerçek mutluluklar ise, bu dramatik anların sonunda, başında, kenrında, hayatın parçası olmayan şeylere ait.
Bizi bozan şeylerde saklanıyorlar.
Vs..
Leave a Reply