meşgulolmaklabirlikteamaçsızım

Bir gün gazetenizi elinize aldınız ve manşetteki haber:”Radikal dinciler ……”. Noktalı yerleri doldurmak çok zor olmasa gerek. Peki, içi ne kadar dolu?

Dinci kelimesiyle başlarsak; hedef alınan herhangi bir inanç sahibi değil kesinlikle ama bu ifade aynı zamanda bütün inanç sahiplerini de kapsayacak bir hale dönüşebilir. Nihayetinde sizin anlattığınızdan çok, karşınızdakinin anladığı önemlidir. Bu kavrama uzak biri, olayı tamamen bir zümrenin üzerine yıkabilir. İrdelenmesi gerekense, olayın neresinden baktığımızdır. Çünkü yapılan inancı sınıflandırmak ve bir perde oluşturmaktır( bilinçli ya da bilinçsiz).

Birçok yerde görmüşüzdür, siyasal İslamcılar, ılımlı İslamcılar, radikal İslamcılar… İçeriği itibariyle ayrımı yok sayan bir ifadeyi, sadece insan ile “İnandığı” arasındaki, araya sadece vicdanını sokabileceği bir kavramı, alıp eğip büküp bir de sınıflara bölmüşüz. Elbette yorum farkları olabilir, ama özgürlükler çerçevesini ( özgürlük, insanın başkalarının özgürlüklerini kısıtlamadığı sürece istediğini yapabilmesidir) aşmadığı sürece, insanın “inanç sahibi olmaması” kadar normaldir (bu normallikte bir yerde görecelidir ama eleştiren dahi kabul eder) ve kesinlikle sınıflandırma konusu olamayacak kadarda kapalı bir konudur, başkalarına açık değildir.

Sanırım pencere değiştirmek daha iyi anlatabilir. Haberi değiştirelim: “………. sokağı savaş alanına çevirdi.”. Noktalı yerler yine bir çok ifade ile dolabilir ama ortak bir başlığı vardır.; amaç huzuru bozmaktır, karışıklık çıkartmaktır, terörizmdir. Yapılanı dine inanca mal etmek yanlıştır…

Aynı durum “ılımlı İslam” kavramı içinde geçerlidir. Ne zamandan beri insanların inançları başkalarının sınıflandırma konusu oldu ki? Fark etmediğimiz ise bu sınıflandırma arayışının ( belki de sadece dini ifadelerle kapalı tutmamak lazım, sorun bir etiket toplumu olmamız olabilir..) kavramların içini tamamen boşaltmış olmasıdır. Amaç İslam değil, İslama giden yol olmuştur.. İşte “perde” de budur. İnsanlar boş kavramlarla uğraşıp ne yapmaya çalıştığını unutur olmuşlardır.. Elbetteki yol bu duyarlılıktaki bir insan için önemlidir ama yol hep bir araçtır.

Bunların hepsi bir bilincin ürünü müdür bilmiyorum ama birilerinin ekmeğine yağ sürdüğümüz kesin. İnsanları birbirine bağlayan bir kavramın bile içi boşalıp, ayrımcı bir ifadeye dönüşebilmiştir.

Son söz : Konu İslam üzerine yoğunlaşmıştır. İki nedeni vardır; biri yanlış anlaşılması, ikincisi de kendi duyarlılığımdır…

En başta da sevgili ENSAR EMİN KAYMAZ ‘a konunun açılmasına vesile olduğu ve ilerlettiği için teşekkürler..:)