meşgulolmaklabirlikteamaçsızım

Bir mektupla başlar mizansen.

Hayatla şiddetli geçimsizlikten ayrılıyoruz. Sonunda yürütemedim. En doğru karar da buydu. Tabi uygulayabilirsem.

Ne yazık ki onla gizli bir anlaşmam var. O bana yıllar verdi bu evlliğin karşılığnda ve boşanırsak hepsini geri alacak. Çok ironik. Her halukarda gidiş yok. Şiddetli geçinemiyorsan hayatla, yürütmek de çok kolay olmuyor ilişkiyi. Sevigisizlik artıyor zamanla. Geçimsizlik nefret oluveriyor bir sabah… Boynuna yapışabilsen ne ala. Ben olmasam hayat kendine yeni birini zaten bulur. Düşünülmesi gereken kişi benim burada.

—-Birinci sahne burada biter perde açılır kapanır.—

Aslına bakarsan hayat, senden boşanmaya gücüm zaten yok. Ve de; şiddetle geçinemesekte, yalan senden nefret ettiğim. Korkuyorum aslında bir gün, “ya sen terk edersen” diye. Bir sokakta apansız gidersin diye. Ondan bu telaşım.

—İkinci sahne biter. Yine perdeler.—

Hayat’a dönerek: Bir kez daha söyleyeceğim sana, seni nasıl sevdiğimi.. Seni hep sevdim aslında.

Ve hayat gider arkasına bakmadan, adam yere yığılır.

—Son.—