Ruhunda Günler

Bazen beyaz bir gelinlik içinde,

Biraz üzgün ,biraz mağrur,

Bazense tozlu giysilerin içinde,

Kaybolduğum sokaklarında,

Hiç bilmediğim yerlerinde,

Ansızın bulurum seni.

Bulurum da korkarım,

Ya kaybedersem bir gün.

Kaybedersem yollarını,

Hiç birleşmeyen iki yakanı,

Saçımı ıslatan yağmurunu,

İçimi dolduran soğuğun,

Gecen ve gündüzünü.

Bırak öleyim kollarında,

Serin sularında boğulup gideyim.

Havana suyuna ve toprağına karışıp,

Sonsuza dek yaşayayım ruhunda..

———————————

Son söz: Şiir (ya da neye benzediğini düşüyorsanız) İstanbul adına yazıldı, söylendi. Kötüdür de. Ama yinede söylendi…

 

4 Responses to “Ruhunda Günler”

  1. İstanbul’un bi türlü iki yakasının bir araya gelmemesi.. Güzell:))

  2. Havana suyuna ve toprağına karışıp,
    Sonsuza dek yaşayayım ruhunda..

    kapanış mükemmel…elinize sağlık…selam ile

  3. sen soylenebilecekleri solemişsin, hemde bugune kadar istanbula soylenenlerden farklı olarak(o kadar cok siir var ki istanbul adına etkilenmemek,farklı bi yorum yakalmak onemli bence), banada sadece “hepberaber” demek kalıyo….:)

  4. 3 sene olmuştur değil mi abi bu şiiri yazalı.. ilk okuyanlardanımdır ben de herhalde.. İstanbul için olduğunu sonunda öğrenip baştan okumuştum.. çok hoş yazmışsın valla, etkileyici..

Leave a Reply