Ruhunda Günler
Biraz üzgün ,biraz mağrur,
Bazense tozlu giysilerin içinde,
Kaybolduğum sokaklarında,
Hiç bilmediğim yerlerinde,
Ansızın bulurum seni.
Bulurum da korkarım,
Ya kaybedersem bir gün.
Kaybedersem yollarını,
Hiç birleşmeyen iki yakanı,
Saçımı ıslatan yağmurunu,
İçimi dolduran soğuğun,
Gecen ve gündüzünü.
Bırak öleyim kollarında,
Serin sularında boğulup gideyim.
Havana suyuna ve toprağına karışıp,
Sonsuza dek yaşayayım ruhunda..
———————————
Son söz: Şiir (ya da neye benzediğini düşüyorsanız) İstanbul adına yazıldı, söylendi. Kötüdür de. Ama yinede söylendi…

İstanbul’un bi türlü iki yakasının bir araya gelmemesi.. Güzell:))
rumeys said this on Haziran 11th, 2007 at 18:56
Havana suyuna ve toprağına karışıp,
Sonsuza dek yaşayayım ruhunda..
kapanış mükemmel…elinize sağlık…selam ile
sehervakti said this on Haziran 12th, 2007 at 15:04
sen soylenebilecekleri solemişsin, hemde bugune kadar istanbula soylenenlerden farklı olarak(o kadar cok siir var ki istanbul adına etkilenmemek,farklı bi yorum yakalmak onemli bence), banada sadece “hepberaber” demek kalıyo….:)
frda said this on Haziran 14th, 2007 at 05:34
3 sene olmuştur değil mi abi bu şiiri yazalı.. ilk okuyanlardanımdır ben de herhalde.. İstanbul için olduğunu sonunda öğrenip baştan okumuştum.. çok hoş yazmışsın valla, etkileyici..
yt said this on Haziran 23rd, 2007 at 21:44