Sabah Buhranları – Güneşe ve Denize Karşı -
-Aynı boşluğun gediklileriyiz, bir ileri sonra geri sallanıp gitmekteyiz
ve
Kapının ardındaki pencereden bakmak manzaraya, izlemekti dünyayı.-
Bu sabah ışıklarınla karşıladın beni. Senden baska bir şey görünmüyordu. Arkanda bekleyen buğulu dünya bile… Koşuşturanlara inat sakindin.. Sakindin ama bütün kasveti yırtarak karşıladın beni. Göz alıcı oyunlarını izledim. Durdum durdum…
-Sonra yine açıldı kapı..
Farketti beni. Ya da izliyordu ve varlığını farkettirdi.
Aynı görüntü. Belirdi ve gitti, gitti.-
Işıkların gözümü acıttığında, farkettim arkanda sakladıklarını. Işıkların sönecek, buğular silinecek, arkamı döndüğümde; bıraktığım zamanda geri alıp hayatı, devam edeceğim. Yine de sakla biraz daha, daha acıyla parla her başımı öne eğdiğimde. Görmüyorum dünyayı.
Leave a Reply